1821-1823 Osmanlı İran Savaşları ve Erzurum Antlaşması

Osmanlı Devleti’nin gerileme döneminde, 19. yüzyılın başlarında yaşadığı önemli sorunlardan biri de 1821-1823 İran Savaşlarıdır. 

Osmanlı Devleti ile İran’da hüküm süren Kaçar Hanedanı arasında 1821 ile 1823 yılları arasında devam eden bir dizi çarpışmalara sahne olan bu savaş, Irak ve Doğu Anadolu bölgelerinde yapılmıştır. 

Nedenleri Nelerdir? 

Kaçar Hanedanının 1813 Gülistan Antlaşması ile Ruslara kaptırdığı Kuzey Azerbaycan ve Kafkaslardaki toprakların telafisini Osmanlı Devleti’nden telafi etmek istemesi ve Avrupalı devletlerin İran’ı kışkırtması ile İran’ın Bağdat ve Şehrizor bölgelerine birtakım saldırılar düzenlemesi, savaşın başlıca nedenleri arasında yer almaktadır. 

Savaşın Başlaması 

Osmanlı Devleti’nin güney sınırlarında yaşanan hareketlilik ve saldırıların şiddetlenmesi üzerine 1820 yılında II. Mahmut, İran’a savaş ilan etmiştir. 

İran ordusu, özellikle Doğu Anadolu bölgesinde Osmanlı yönetiminden rahatsız olan ve İran taraftarı aşiretlerin yardımıyla Doğubeyazıt ve Bitlis’i ele geçirmişler ve daha sonra Erzurum ve Diyarbakır’a doğru harekete geçmiştir. 

Kolera Salgını 

Savaş, Osmanlı Devleti’nin aleyhine devam ederken İran ordusunda büyük bir kolera salgını başladı. İran ordusunda ağır kayıpların yaşanması üzerine Kaçar hükümdarı Feth Ali Şah barış istemek zorunda kaldı ve Osmanlı Devleti ile İran (Kaçar Hanedanı) arasında Erzurum Antlaşması imzalandı. 

Erzurum Antlaşması 

Bu antlaşma sadece 1821-1823 Osmanlı-İran Savaşları sırasında İran’ın ele geçirdiği toprakları Osmanlı’ya tekrar vermesini içermektedir. 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir