Çalakalem: Yağmurda

Gecekondu bahçelerinde çocuklar görüyordum Kelebeklerin kanat çırpışları kulaklarımda
Çirkin de bir yağmur yağıyordu üstelik
Derme çatma duvarlarına.

Sarımsı bir iz bırakıyorlardı ardında
Boşluklara, dere ağızlarına akıyordu
Titrek damlalar da yağıyordu bazen.
Onlar daha çok gecekondu camlarına düşkündü.

Zayıf ama yufka yürekli
Gecekondu camları…
Yağmuru çok severlerdi,
Kıramaz içeri alırlardı onları.
Ev sahipleri hiç sevmezdi bu konuğu
Ama camlar için en iyi misafirlerdi.

Kiremitler savaş açmıştı yağmura
Kiremitler…
Sanki birer güvenlik görevlisiydiler
Sanki işe başlarken
Yemin etmiş gibiydiler.
Yağmuru içeri sokmamaya.
Ama ne çare
Yağmur bir yol bulup girerdi
Oradan buradan
Aşağıdan yukarıdan
Sonunda onlar da pes ettiler
İlk zamanlardaki görev aşkları yoktu
İkinci Nisanda bitiverdi hemen.

Bir de avlular vardı
Büyük bazen de küçük
Toprak olanları en bahtiyarlarıydı.
Yıkanırlardı
Bazen çiçeklerini büyütürlerdi
Ya da bir kayısı ağacını
Bir de kaldırım taşı döşenenler vardı
Onlar biraz daha üzgündüler
Toprak avlu gibi değillerdi
Çiçekleri ya da ağaçları çok yoktu
Bu duruma çok içerlenmişlerdi
Bir de asfalt dökülmüş avlular vardı
Kaldırımlı ve toprak avlular
Onlara pek avlu demek istemezlerdi diğerleri
Avlu değillerdi çünkü
Sadece ev sahipleri
Araçları için öldürmüştü toprağı.
Az ötede hava günlük güneşlikti
Beyaz tenli adamlar vardı daha çok
Ellerinde şemsiyeler, rengarenk
Orada çocuklar yoktu oyun oynayan
Çocuk vardı da
Sanki yetişkin gibiydiler
Masumluktan epey uzaklaşmışlardı
Bu taraftakiler gibi değillerdi.
Yağmur da yağmıyordu ayrıca
Çok hızlı yürüyor,
Bir yerlere yetişmek istiyorlardı.
Apartmanları kocamandı onların
Devasa, hep camdan, kocaman.
Menekşeler ve laleleri koparıyordu
Bir takım asi çocukları onların
Gecekondu çocukları olsa
En azından menekşeyi koparmazlardı
Çünkü kokmazdı menekşe
Bilirlerdi.
Sokaklarında para dilenen insanlar vardı
Fakat hiçbiri onları görmüyordu
Kimisi yaşlı kimisi ortanca
Kimisi daha çocuk.
Boy boy reklamlar vardı
Arkalarında, önlerinde
Kimi bir fastfood markası
Kimi spor mağazası
Kimi kadın iç çamaşırı
Görmemeleri imkansızdı
Ama görmüyorlardı
Garip bir nesne vardı ellerinde
Ondan da olabilirdi
Bu tarafın çocuklarında çok yoktu o
Verilmezdi pek.
Çok çalışıyor, az konuşuyorlardı.
Dahası
Az seviyorlardı.
Sevmeyi istemiyorlardı

Ah o gecekondu mahalleleri
O köy çocuklukları !

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: