Genel-Birey İlişkisinde Gerçeklik ve Vicdan

Her ne olursa olsun dünyanın en iyi kalpli insanı da sizsiniz dünyanın en kaba, en duygusuz insanı da.

Kendiniz ne iseniz o sunuz ama en uçta.

Duygularınız karışık mı ? Duygusu en karışık insan olursunuz.

Hatalarınız aptalca mı ? Dünyanın en aptal insanı siz olabilirsiniz.

Yanlış yaptıklarınız eğer sizin hoşunuza gitmiyorsa ve siz yaptığınız yanlışlardan, başkalarının da o yanlışa sebep olduğu halde yalnız kendinizi suçlayan bir yapıya sahipseniz hayat size bu merdivenlerden geçerken ağır ağır geçmeyi bazen bu merdivenlerde sendelemeyi bazen de düşmeyi öğretir.

Dünya iyi kalpli olanlar için bir cehennemdir. Farklı düşürsünüz, ortalama zihin yapısının incelik olarak fark edemediği bazı şeyleri yaptığınızda, bu ortalama zihin yapısı bunu sıradan bir hareket olarak algılar, zaten yapılması lazım olan odur. Ama bu güruh bunu nerdeyse hayatlarında hiç uygulayamamış insanları bünyesinde tutan bir topluluktur.

 

İnsan her ne kadar iyi niyetle bu konuya yaklaşırsa yaklaşsın bu bir noktaya kadar iyi niyetle sürdürülebilir: Alkışlanmak.

 

Evet, her insan alkışlanmak, alkış toplamak, iltifat almak ister. Ortaya gerçekten bir marifet koymuşsa bunun iltifata tabi olmasını ister. Sorun, marifete iltifatın olmayışı değil marifet saydığımız şeylere iltifatın gereksiz olduğu, marifetin zaten yapılması ve olunması gereken birşey olarak görülmesindedir.

 

Ortalama insan yapısının üstünde olma gayretleri beşer olanı şaşırtır. Gayret arttıkça hayret de artar. Hayret, evet. Sıradan olma keşmekeşine düşmüş insanlığın bulunduğu aciz ve zavallı durum beşerde hayret uyandırır, zihin uçurur.

 

Üretilmiş gerçeklik ile reel gerçeklik arasında git-geller yaşayan beşerin çabaları ise iki noktada sonuçlanma eğilimindedir;

 

•Monotonlaşmış toplum düzeni, çabalayan beşeri şaşırtmamaya başladığı an girdabına bir yenisini daha ekler.

 

•Gözlemeleri ve farkındalığı sayesinde, ne kadar az olursa olsun çizgileri birbirinden ayırt edebilen beşerin yanlış gruba dahil olmama çabaları sonucu beşer, toplumdan dışlama merhalesine adım adım gelecektir. Çünkü genel, bireyi aldanmakta olduğu düşüncesini düşünmeye sevk eder.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir