Kaş Küser mi?

Sokakta kime sorsanız bir “küsen kaş” hikayesi vardır. Uzun süre kaş alımı yapan kişiler, bazı bölgelerin zamanla seyrekleştiğini ya da tamamen boş kaldığını fark edebilir. Bu durum halk arasında “kaş küsmesi” olarak adlandırılır. Ancak biyolojik olarak kaşların küsmesi söz konusu değildir. Kaş telleri, saçlar gibi büyüme döngüsüne sahiptir. Bu döngü; büyüme, duraklama ve dökülme evrelerinden oluşur. Kaşlar sürekli olarak cımbız, ağda veya ip ile kökten alındığında, kıl kökü tekrar tekrar travmaya maruz kalır. Özellikle her seferinde aynı bölgedeki köklerin hedef alınması, zamanla kök yapısının zayıflamasına neden olabilir. Bu durum “traksiyonel alopesi” olarak adlandırılır. Sürekli çekmeye bağlı gelişen bu tabloda, kıl kökü hasar görebilir ve kıl üretimi yavaşlayabilir ya da durabilir. Bu nedenle kaşların tekrar çıkmaması, “küsme” olarak değil, kök hasarı olarak değerlendirilmelidir. Kaşlarda seyrelmenin tek nedeni yanlış alım değildir. Hormonal değişiklikler, tiroit hastalıkları, demir eksikliği, yoğun stres dönemleri ve genetik faktörler de kaş yoğunluğunu etkileyebilir. Bazı kişilerde kıl kökleri daha dirençliyken, bazı kişilerde daha hassas olabilir. Kıl kökü tamamen tahrip olmamışsa, kaşların tekrar çıkması mümkündür. Bunun için kaş alımına ara verilmesi, bölgenin tahriş edilmemesi ve kan dolaşımını destekleyen uygulamaların tercih edilmesi önerilir. Sonuç olarak kaşlar küsemez. Ancak uzun süreli ve yanlış uygulamalar sonucunda kıl kökleri zarar görebilir ve kaş çıkışı azalabilir. Kaş bakımında kontrollü ve ölçülü uygulamalar tercih edilmelidir.