Lacivert Şiirler II

Lacivert Şiirler, bir yaşanmışlık, itiraf edilememişlik ve bir de itiraf öyküsüdür.

Masum, yalınayak hayallerdi benimkiler.
Eh biraz da sen vardın içinde.
Resimlerine baktığım da oluyordu ara sıra.
Valla ne yalan söyleyim;
En çok da gözlerine bakıyordum sevdiğim.

Benim hayallerime ıslak hayaller diyorlardı.
Erken öten horoz misali;
Ne desem ne söylesem olmuyordu.

Son zamanlarda iyice arttı bakmalarım.
Epey yüksek hayaller de kurmaya başladım.
Ne kapkaççılar vardı; ne hırsızlar bir bilsen,
İsmini bilmediğin kötü adamlardan kurtarıyordum seni

Çantanı çalıyordu bir hırsız mesela;
Oysa ben ondan hızla davranıyor,
Kaptığım gibi getiriyordum çantanı.

Sen mesala, bana yalnızca teşekkür edip ayrılıyordun.
Elbette, boynuma sarılmanı beklemezdim;
Ve bir öpücük kondurmanı yanaklarıma.
Mesela ben o ara heyecandan ölüyordum.
İsmimi bile unutuyor, söyleyemiyordum;
Şarkılar çalıyordu arka fonda o sıra;
Tahmin etmen lazım;
İsmini bildiğin şarkılardı bunlar.
Mesela içinde adın geçer, sen gülerdin o sıra.