Masum Kalabilseydi Sevgimiz…

Keşke ilk günkü kadar masum kalabilseydi ellerin

Hatırlıyorum 

Elini kavrayamadığından serçe parmağını avucunda sıkıştırdığını babanın 

Gözlerin anlamsız bir şekilde bakıyordu 

Yanaklarını ağız dolusu öpen herkese 

Ve bir o kadar anlamlıydı bakışların annene sorarsan eğer 

Sorsan daha önünde nice yıllar vardı yaşayacağın 

Epey zaman geçecekti 

Sorsan anlatırdım sana Sevgilim 

Hatırlamıyorum mu zannediyorsun 

Çok iyi hatırladığımdan eminim 

Bir çok insandan daha iyi ama sonuçta ayyaş amcalara mesken olmuş

Zagros meyhanesinin ordan geçiyordun 

Köşe başındaydı hemen sokağın

Başına geçirdiğin kırmızı yün şapkanla 

Saçlarını saklamaya çalışılıyordun sanki 

Dışarıda hava soğuk olmalıydı 

Ellerini giydiğin siyah montun cebinde ısıtmaya çalıştığını görebiliyordum

Kırmızı çizgileri vardı yine 

Evet Sevgilim 

Maviydi spor ayakkabıların onları da hatırlıyorum 

Ne tuhaf

O anda sokaktan geçen her hangi biriydin oysa 

Kızma bana Sevgilim 

Başın yere paralel yürüyordun 

Haliyle göremedim gözlerini 

bunca zaman sonra gerek var mıydı

Bunca süslü cümleye

Elbiselere 

Gerek var mıydı bir sokak aşağıdaki kozmetik dükkanını zengin etmeye

Şimdi bir daha geçsen ya 

Zagros meyhanesinin ordan

Evet bak sen de hatırladın 

Sokağın başındaki hemen 

Ah keşke sevgilim 

Keşke ilk günkü kadar masum kalabilseydi ellerimiz…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir