Türkiye’yi Otostopla Gezmek

Kimim ben? Ben Jüpiter Efendim. Açık kimliğimin pek bi önemi yok bence. He illa öğreneceğim diyen olursa kimliğimi çekip yollarım. Naçizane otostopla Türkiye’yi karış karış gezen işsizin tekiyim. İngilizce Lojistik bölümü mezunuyum ve ikinci üniversitemi açıktan okuyorum. Ne yerim ne içerim diye merak edenler var. Genellikle karnım aracına alanların ısmarladıkları yemeklerle doyar. Hoş ısmarlamasalar da açlıktan kimse ölmez, 2-3 gün aç kalıp sadece su ile idare ettiğim de oldu. Ama bütün olumsuzluklar yollardan vazgeçmem için asla sebep ya da bahane değil. Kendi çapımda fotoğrafçılık yaparak geçimimi sağlamaya çalışıyorum. Eline her makine alan “X Photography” diye piyasaya atılıp ucuz çekimlerle işleri düşürseler de şükür geçiniyorum.

Aylar öncesi. Bisiklete atlayıp baya uzağa gittim ve ormanlık bi alan bulunca daldım içeri. Onca kayıptan sonra ne yapabilirim diye düşünüyorken yola çıkmaya karar verdim ve rota oluşturdum. Tabi rotaya hiç uymadan aylardır geziyorum. O anı fotoğrafladım ve sonraki gün işimden istifa ettim.

 

Devamı zaten fotoğrafta görüyorsunuz
Sizleri ilk yola çıktığım çanta ile tanıştırayım.

Kendisi uzun zaman bana eşlik etmişti. Yola çıkarken de sahip olduğum tek çantaydı. Uzun süre kendisiyle yollara devam ettik. Çantamın kayışı yolda kopmuştu ve ben de ayakkabı bağcığımı çıkarıp çadırı çantaya bağlamıştım. Her ne kadar bel desteği olmaması, yollara uygun olmaması sebebiyle canımı yaksa da kendisiyle çok güzel hikayeler yaşadık. Fotoğrafta 301 nolu odadaydık, aracına alan kişi çadırda kalacağımı öğrenince kendi otelinde misafir etmişti ve bi güzel karnımı doyurmuştu.

  • Hatice

    Şimdi uzunluğunu tahmin edemediğim bikaç bişey yazıcam bu benim için bi ilk. Ne kadar olduğunu hatırlamadığım bi zamandır takip ediyorum abi seni o zamanlar takipçi sayın beş yüz filandı. Muhakkak ki yaşam tarzınla hemen herkesin olumlu ya da olumsuz ilgisini çekebilirsin benim de ilk o şekilde ilgimi çekmiştin. Daha sonra o uzun yazıların çıktı karşıma. Süreç o zaman yön değiştirmeye başladı fikir dünyamda. Ben okudukça bazı şeyler tokat gibi çarptı yüzüme. Çok ince basit bişey zaten sende o yazında ince şeyler diye bahsetmiştin. Yemek yerken yan masanızda oturan kişi eğer döneri tek başına yiyorsa ayran almaya parası yoktur gidin o adama ayran ısmarlayın demiştin. Bu zamana kadar hiç aklıma gelmeyen bi incelikti üç gün sonra bu inceliğin adını vicdan koydum ben abi deli gibi sarsıldım. Yani abartı geliyor ama beni derinden etkiledi neden bunu hiç düşünemedim ben dedim ulan senden bi bok olmaz bile dedim bi ara. Ama o an daha da heyecanlandım Allah canımızı almamışsa bi umudu hala vardır bize dair dedim karşıma bu yazıyı boşuna çıkarmamıştır dedim. Velhasıl yaşam tarzından sonra beni vicdanın da etkiledi ben senin vicdanına çok güveniyorum abi. Hep böyle şeyler yaz ben her yerden sapık gibi takip ediyorum seni bişey yakalarım yeniden diye -ki yakaladım da-. Hani derler ya Allah senin gibi insanların sayısını arttırsın diye heh işte tam o duadan. Yanlış anlama nolur böyle yağcılık filan diye değil sen bil bana neler kattığını bu yeterli bana ben o yazıların devamını bekliyorum uzun filan diye laf edenlere aldırma.